Goud is terug als geld! B.I.S. heeft goud swaps met Europese Banken

11. juli 2010 door Goud Expert

De Bank of International Settlements (B.I.S.), ook wel de centrale bank van de centrale banken genoemd, heeft in een voetnoot in haar jaarrapport over 2010 bekend gemaakt dat het in totaal voor 346 ton goud aan swap-overeenkomsten heeft met Europese commerciële banken. Deze bekendmaking is opnieuw een bewijs dat goud geld is voor internationale transacties en roept tegelijkertijd een groot aantal vraagtekens op.

Swaps zijn financiële instrumenten die door centrale banken worden gebruikt waarbij de ene centrale bank een hoeveelheid reserves (internationale valuta of goud) omruilt tegen een andere internationale valuta of goud. Deze overeenkomst wordt weer teruggedraaid op een vooraf afgesproken tijdstip en een vooraf overeengekomen prijs.

Een groot vraagteken is het feit dat de swaps zijn gedaan met commerciële Europese banken. Dit is zeer ongebruikelijk. Van centrale banken is bekend dat ze nog steeds grote hoeveelheden reserves in goud aanhouden maar er is geen enkele commerciële bank of groep van banken bekend die beschikt over zo’n grote goudvoorraad als eigen reserve.

De B.I.S. transactie lijkt op een meerpartijen transactie. Eén of meerdere centrale banken hebben een swap-overeenkomst afgesloten met één of meerdere commerciële banken. De 346 ton goud is circa 14 miljard dollar waard. Dit is een klein bedrag in het internationale handelsverkeer maar een relatieve grote hoeveelheid fysiek goud  in vergelijk met de 2.200 ton goud die jaarlijks door goudmijnen wordt geproduceerd. Diverse analisten vermoeden dan ook dat de achtergrond van deze transactie de ondersteuning van de goud-bullion banken is die steeds meer in problemen komen door de stijgende goudkoersen en de zeer grote vraag naar fysiek goud waaraan steeds moeilijke kan worden voldaan. Dit komt ook overeen met de doelstellingen van de B.I.S. zoals verwoord in een toesprak van William S. White een van de topbestuurders van de B.I.S. in 2005.

The provision of international credits and joint efforts to influence asset prices (especially gold and foreign exchange) in circumstances where this might be thought useful.

De situatie op de goudmarkt begint erg te lijken op de situatie in 1968 tijdens het einde van de London Gold Pool. Ook hier probeerden centrale banken op alle mogelijke manieren de stijging van de goudprijs tegen te houden. Uiteindelijk eindigde dit in het volledig loskoppelen van de dollar van goud en het eenzijdig beëindigen van het Bretton Woods akkoord door Richard Nixon in 1971.

Een andere mogelijke verklaring van de gold-swap transacties kan zijn dat één of meerdere centrale Europese banken onvoldoende kredietwaardigheid hebben en genoodzaakt zijn hun goudreserves in te zetten om de beschikking te krijgen over vreemde valuta reserves. Portugal beschikt over 380 ton goud, Spanje 280 ton goud en Griekenland 112 ton goud. Als dit waar blijkt te zijn dan is de kredietwaardigheid van diverse landen niet meer genoeg om internationale transacties te doen en eist de tegenpartij betaling in de ultieme vorm van geld: goud. In plaats van een directe transactie te doen met de tegenpartij, kozen de centrale banken ervoor dit via diverse commerciële banken als tussenpersoon te doen ondersteund door de B.I.S.

Economie, Goudmarkt , ,

Reacties zijn gesloten